Informacje

Zdjęcie ilustracyjne / autor: AdobeStock
Zdjęcie ilustracyjne / autor: AdobeStock

Czy rozwiązania UE są dobre dla lasów?

Artykuł sponsorowany

  • Opublikowano: 10 maja 2023, 11:00

  • Powiększ tekst

Pakiet regulacji, które UE przygotowuje w ramach polityki klimatycznej i ochrony różnorodności biologicznej to także rozliczne konsekwencje. Pomysłodawcy recept na ratowanie klimatu i przyrody skrzętnie je przemilczają

Na początek przypomnijmy, o jakie przepisy chodzi.

W ramach Europejskiego Zielonego Ładu oraz tzw. Pakietu ‘Fit for 55’ Unia Europejska formułuje przepisy i rekomendacje w zakresie ochrony przyrody i klimatu. Najważniejsze z nich to:

- strategia na rzecz bioróżnorodności 2030,

- rozporządzenie w sprawie użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa, określane skrótem LULUCF,

- nowa strategia leśna UE 2030.

Dla wzmocnienia ochrony przyrody i klimatu UE rekomenduje objęcie co najmniej 30 % unijnych obszarów lądowych ochroną prawną i wprowadzenie korytarzy ekologicznych w ramach sieci Natura. To oznacza ścisłą ochronę – czyli pozostawienie samym sobie – co najmniej 1/3 unijnych obszarów chronionych, w tym wszystkich pozostałych w UE tzw. lasów pierwotnych i starodrzewów.

W Polsce ten ambitny cel może być zrealizowany niemal wyłącznie na obszarze lasów należących do państwa. Nawet 1/3 lasów może zostać wyłączona z użytkowania, a swobodny wstęp do nich – co najmniej ograniczony.

Co to rzeczywiście może oznaczać?

Spadek pozyskania drewna to zwiększony import z innych części świata

Szacuje się, że do UE trzeba będzie sprowadzać 188 mln m3, w pierwszej kolejności z Ameryki Pn, Indii i Brazylii. W efekcie nastąpi:

znaczący wzrost emisji CO2 w wyniku wylesiania oraz na skutek długodystansowego transportu morskiego,

zagrożona różnorodność biologiczna lasów poza Unią Europejską,

zastępowanie drewna innymi surowcami – plastik, szkło, metal, guma, beton, produkty ropopochodne, itp.

Bierna ochrona to uruchomienie procesów zamierania lasu i i negatywny wpływ na klimat.

Pozostawienie lasów samym sobie to ryzyko poważnych strat przyrodniczych, ponieważ:

utrata możliwości podtrzymywania różnorodności biologicznej,

zamarłe lasy przestaną pochłaniać CO2 i staną się jego emitentem, stracą możliwość łagodzenia skutków zmian klimatycznych,

ograniczenie możliwości retencjonowania wody, łagodzenia dobowej amplitudy temperatur, utrata korzystnego wpływu na jakość powietrza, uruchomienie procesów erozyjnych.

Podporządkowanie leśnictwa celom klimatycznym i biurokracja

arbitralnie ustanowione cele pochłaniania są nierealne dla polskich warunków, ponieważ nie uwzględniają konsekwencji suszy i wzrostu temperatur,

wprowadzają nadmierne obciążenia administracyjne, wymagające tworzenia dodatkowych instytucji i etatów,

niebezpieczne starzenie się polskich lasów, które będą bardziej podatne na zamieranie.

Ochrona ścisła to ograniczenie funkcji społecznych

Dziś do lasów wielofunkcyjnych w Polsce dostęp jest niemal nieograniczony. Ścisła ochrona to wprowadzenie zasad jak w rezerwacie przyrody,

brak możliwości swobodnego poruszania się poza nielicznymi, wyznaczonymi trasami

wyłączenie terenu ze zbioru grzybów i jagód.

Wyłączenie z gospodarki leśnej to cios w polską gospodarkę

Spadek pozyskania surowca drzewnego w Polsce wyniesie nawet 40%, czyli o około 20 mln m3. A to oznacza:

zmniejszenie o przeszło 200 tys. liczby osób zatrudnionych w branży drzewnej,

zmniejszenie udziału zatrudnionych w przemyśle drzewnym ogółem z 12,5% do 6%,

zamknięcie 90% małych firm rodzinnych firm zlokalizowanych na obszarach wiejskich.


Polski model leśnictwa

W Polsce lasy należą w 80% do państwa, dlatego kierunek, w którym zmierza UE to demontaż polskiego modelu leśnictwa.

polska wypracowała własne rozwiązania, które sprzyjają ochronie lasów i wdrożyła już unijny system ochrony przyrody Natura 2000 – aż 38% terytorium Lasów Państwowych jest objęte Naturą 2000,

powierzchnia i zasobność naszych lasów stale rośnie, powierzchnia wzrosła o połowę od II wojny światowej, zasobność – przeszło trzykrotnie,

mamy największe w regionie populacje gatunków kluczowych dla różnorodności biologicznej (żubr, wilk, niedźwiedź, bielik).

Powiązane tematy

Zapraszamy do komentowania artykułów w mediach społecznościowych