Znalezione pieniądze. Tyle możesz zatrzymać

Jeżeli znajdziemy pieniądze, nie zawsze możemy po prostu schować je do portfela i uznać za swoje. Zasady postępowania z takimi pieniędzmi określa przede wszystkim ustawa z 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych, a także Kodeks cywilny, i w określonych sytuacjach, Kodeks wykroczeń oraz Kodeks karny.

Od 19 maja 2026 r. obowiązuje zmiana przepisów, która wprowadziła nowy próg dla znalezionych pieniędzy. Zamiast wcześniejszej stałej kwoty 100 zł zastosowano wartość odpowiadającą 5 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu znalezienia pieniędzy.

W 2026 r. minimalne wynagrodzenie wynosi 4806 zł brutto, dlatego 5 proc. tej kwoty to 240,30 zł.

Do 240,30 zł nie musisz oddawać

Oznacza to, że jeżeli znajdziemy wyłącznie pieniądze, a ich łączna kwota nie przekracza 240,30 zł, ustawa nie nakłada na nas obowiązku przekazania ich staroście na zasadach dotyczących większych znalezisk. Wynika to bezpośrednio z art. 5 ust. 3 ustawy o rzeczach znalezionych.

Wyjątek

Trzeba jednak uważać na miejsce znalezienia pieniędzy. Jeżeli pieniądze zostaną znalezione np. w sklepie, urzędzie, galerii handlowej, innym budynku lub pomieszczeniu dostępnym dla publiczności albo w środku transportu publicznego, należy przekazać znalezioną rzecz właściwemu zarządcy tego miejsca. W takim przypadku nie można po prostu zastosować zasady „mam mniej niż 240,30 zł, więc mogę to zatrzymać”. Wynika to z art. 7 ustawy o rzeczach znalezionych.

Jeżeli natomiast znajdziemy pieniądze w miejscu, w którym nie można ustalić właściciela, znalezione pieniądze należy niezwłocznie przekazać właściwemu staroście. Od 2026 r. można również zawiadomić lub przekazać rzecz staroście właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania znalazcy, który następnie przekazuje informacje właściwemu organowi.

Całą kwotę zatrzymasz dla siebie

Nie oznacza to jednak, że większa kwota nigdy nie może stać się własnością znalazcy. Jeżeli znalazca prawidłowo wykona wszystkie obowiązki, a właściciel nie odbierze rzeczy w ustawowym terminie, może dojść do nabycia własności na zasadach określonych w art. 187 Kodeksu cywilnego. Obecnie, jeżeli właściciela można skutecznie wezwać, zasadniczo chodzi o 6 miesięcy od doręczenia mu wezwania. Jeżeli wezwanie nie jest możliwe, termin wynosi rok od dnia znalezienia rzeczy. W przypadku rzeczy oddanej staroście znalazca musi dodatkowo odebrać ją w terminie wyznaczonym przez starostę.

10 proc. wartości

Znalazca może również mieć prawo do tzw. znaleźnego. Jeżeli spełnił swoje obowiązki i zgłosił roszczenie w odpowiednim terminie, może żądać znaleźnego w wysokości jednej dziesiątej wartości rzeczy, czyli co do zasady 10 proc. jej wartości.

Kara za przywłaszczenie

Warto także pamiętać, że zatrzymanie cudzych pieniędzy z zamiarem przywłaszczenia może prowadzić do odpowiedzialności prawnej. Zgodnie z art. 119 § 1 Kodeksu wykroczeń, kradzież lub przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej o wartości nieprzekraczającej 800 zł jest wykroczeniem zagrożonym m.in. grzywną, ograniczeniem wolności albo aresztem. Ogólna wysokość grzywny za wykroczenie wynosi od 20 do 5000 zł, chyba że przepis szczególny przewiduje inaczej.

biznesinfo, jbz