Napięcia geopolityczne wspierają dolara

Ubiegły tydzień potwierdził, że w czasach globalnych konfliktów dolar jest dla inwestorów safe haven pierwszego wyboru.

Kluczowe punkty

• PLN pozostaje mocny; rynek czeka na RPP.

• Napięcia geopolityczne wspierają będącego safe haven USD.

• Dochodzenie ws. Powella budzi obawy względem autonomii Fedu.

• Mieszany raport NFP wskazuje na gospodarkę w trybie „low hire, low fire”.

• Silne dane dot. fabryk w Niemczech wspierają EUR.

Pojmanie prezydenta Wenezueli Nicolasa Maduro, zajęcie przez USA niezarejestrowanych tankowców, groźby prezydenta Donalda Trumpa wobec Danii i protesty w Iranie złożyły się na poczucie niepewności i sprawiły, że dolar umocnił się względem innych walut G10. Grudniowy raport NFP (non-farm payrolls) miał na rynki niewielki wpływ, potwierdził jedynie, że Rezerwa Federalna raczej nie zdecyduje się na obniżkę stóp procentowych podczas posiedzenia w tym miesiącu. Niemniej w poniedziałek dolar ponownie znalazł się pod presją przez wiadomości, że amerykańscy prokuratorzy wszczęli dochodzenie prawne przeciwko prezesowi Fedu Jerome’owi Powellowi dotyczące zakresu niedawnych remontów budynków należących do Fedu, co rynki postrzegają jako atak motywowany politycznie, a nie kwestię stricte prawną.

Poza sprawą Powella inwestorzy skupią się na grudniowym odczycie inflacji CPI w USA (wtorek 13.01). Dane z tego tygodnia niosą dwa razy więcej informacji niż zwykle, raport z ubiegłego miesiąca był bowiem obarczony problemem niewystarczających danych przez zamknięcie rządu. Odczytów ze strefy euro będzie niewiele, w czwartek (15.01) poznamy jednak istotne brytyjskie dane za listopad, m.in. miesięczną dynamikę PKB.

PLN

W ubiegłym tygodniu złoty radził sobie najlepiej w regionie. Waluta trzyma się dobrze, kurs EUR/PLN pozostaje tuż powyżej poziomu 4,20. Wiadomości z kraju było w ostatnim czasie niewiele, w tym tygodniu ulegnie to jednak zmianie dzięki posiedzeniu RPP (środa 14.01).

Powszechnie oczekuje się, że po serii cięć o w sumie 175 pb. w 2025 r. bank zrobi przerwę, i niemal nikt (a z pewnością nie my) nie spodziewa się kolejnej obniżki w tym miesiącu. Bardziej interesująca niż środowa decyzja będzie konferencja prasowa prezesa NBP Adama Glapińskiego w czwartek (15.01), nie powinna ona jednak przynieść istotnych zmian w jego retoryce. Bank wciąż chce obserwować, jak będą zmieniać się dane, i nie spieszno mu do kolejnych ruchów, które mogą być ostatnimi dostosowaniami w procesie.

EUR

Nękany problemami niemiecki sektor przemysłowy odnotował w zeszłym tygodniu kilka naprawdę obiecujących raportów. Listopadowa produkcja przemysłowa zaskoczyła w listopadzie w górę, odnotowując drugi z rzędu miesiąc wzrostu po raz pierwszy od maja 2023 r. Jeszcze większym zaskoczeniem był wzrost liczby zamówień fabryk (o 5,6 proc. m/m względem szacunków -1,0 proc.), co dobrze wróży przyszłej aktywności i może sygnalizować, że wpływ ubiegłorocznej stymulacji fiskalnej w infrastrukturze zaczyna być w końcu odczuwalny. Jest to jedna z naszych ważniejszych prognoz na ten rok.

Wydaje się, że inflacja w strefie euro jest pod kontrolą, Europejski Bank Centralny jest więc w dobrym miejscu, by utrzymać stopy procentowe bez zmian w 2026 r. Postępujące zmniejszenie różnicy między wysokością stóp po obu stronach Atlantyku i pozytywne odczyty gospodarcze powinny wspierać euro w kilku kolejnych tygodniach.

USD

Grudniowy raport dotyczący zatrudniania nie zmienił narracji dotyczącej amerykańskiego rynku pracy: wzrost jest stabilny, zwolnień i zatrudnień jest niewiele („low fire, low hire”). Najkorzystniejszą jego częścią był niespodziewany spadek stopy bezrobocia z 4,6 proc. do 4,4 proc.. Potwierdza to, że tej nietypowej gospodarce daleko do tradycyjnej recesji. Odczyt inflacji (wtorek 13.01) jest prawdopodobnie najważniejszym w tym miesiącu. Konsensus dotyczący ścieżki cięć Fedu został zbudowany w dużej mierze na oczekiwaniach, że inflacja powoli spada, co muszą potwierdzić dane z tego tygodnia.

Inwestorzy będą oczywiście również obserwować na bieżąco informacje dotyczące trudności prawnych Powella. Jego kadencja wkrótce się kończy i jest stale atakowany słownie przez Trumpa, przez co obecnie działania wydają się raczej próbą wywarcia nacisku bez konkretnych dowodów na winę, a swoje zaniepokojenie wyraziła nawet część Republikanów. Głębszą obawą jest to, że krok ten może dalej podkopywać autonomię Fedu, co grozi podniesieniem długoterminowych oczekiwań inflacyjnych i może być negatywne dla dolara.

GBP

Wskaźniki PMI dla aktywności biznesowej na Wyspach w grudniu zostały zrewidowane w dół, a wydźwięk opublikowanych w ubiegłym tygodniu drugorzędowych danych był w dużej mierze negatywny. Funt radził sobie nieco gorzej niż inne waluty europejskie, w szczególności euro, wydaje się bowiem, że rajd ulgi po ogłoszeniu jesiennego budżetu niemal całkowicie już wygasł.

Garść publikacji danych gospodarczych w ciągu kilku kolejnych tygodni może być dla funta kluczowa, ponieważ będą one zapewne istotne dla kształtowania się oczekiwań dotyczących polityki monetarnej Banku Anglii. Przewiduje się, że miesięczny PKB (czwartek 15.01) będzie płaski – jeśli się to potwierdzi, może wzbudzić obawy o skurczenie się gospodarki w IV kwartale zeszłego roku. Dane z brytyjskiego rynku pracy w kolejny wtorek (20.01) mogą być nawet istotniejsze, ponieważ mogą przeważyć szalę na korzyść marcowej obniżki stóp procentowych lub przeciwko niej. Jak na razie inwestorzy ograniczają swoje zakłady za cięciami Banku Anglii i oczekują obecnie mniej niż dwóch pełnych ruchów po 25 pb. w 2026 r. Stosunkowo wysokie stopy procentowe powinny naszym zdaniem w tym roku w dalszym ciągu wspierać funta.

Autorzy: Enrique Díaz-Alvarez, Matthew Ryan, Roman Ziruk i Michał Jóźwiak – analitycy Ebury

»» Odwiedź wgospodarce.pl na GOOGLE NEWS, aby codziennie śledzić aktualne informacje