Co Unia zrobi ze strategią wodorową?

Wodór, który miał być jednym z filarów unijnej polityki ratowania klimatu, nie tylko nie jest póki co opłacalny, ale na dodatek przyczynia się do jego ocieplenia.

Kolejne analizy – także instytucji powiązanych z Komisja Europejską pokazują, że wielka strategia wodorowa, a szczególnie produkcja tzw. zielonego wodoru w oparciu tylko o bezemisyjne źródła jest zbyt droga, by mogła zapewnić konkurencyjność firmom Wspólnoty. Jednocześnie w ostatnich dniach światowe media informują o najnowszych ustaleniach naukowych dotyczących wodoru, które zmieniają nieco powszechne przekonanie o tym, jak bardzo jest przyjazny dla klimatu. Powołując się na publikację w czasopiśmie Nature, informują, że wodór przyczynia się do  wzrostu temperatur na ziemi (choć tylko pośrednio), gdyż powoduje, że metan (czyli silny gaz cieplarniany) może dłużej utrzymywać się w atmosferze.

Jak informuje portal Carbon Brief , autorzy publikacji sugerują, że wpływ wodoru na ocieplenie został „pominięty” w prognozach zmian klimatycznych. I choć „wodór sam w sobie nie jest gazem cieplarnianym, jego rosnące emisje wzmagają efekt ocieplenia wywoływany przez metan”. Według naukowców, wzrastające stężenie wodoru w atmosferze doprowadziło do „pośredniego” ocieplenia o 0,02°C w ciągu ostatniej dekady. Powołując się na  profesora Roba Jacksona z Uniwersytetu Stanforda portal podaje, że wodór przyczynia się do „wydłużenia czasu życia” metanu w atmosferze, co prowadzi do wyższych stężeń i większego ocieplenia.

Pomimo najnowszych ustaleń profesor Jackson uważa, że wodór jest korzystnym rozwiązaniem, gdy chodzi o zastąpienie paliw kopalnych na miejscu, w branżach takich jak produkcja stali. Ale jest „zaniepokojony” „gospodarką wodorową, która dystrybuuje wodór na całym świecie do milionów użytkowników”, ponieważ istnieje ryzyko wycieku dużej ilości gazu.

Przypomnijmy, że według unijnej strategii wodorowej zaplanowano nie tylko w ramach dekarbonizacji przemysłu wykorzystanie wodoru na duża skalę ale także budowę wielkiej infrastruktury do jego transportu po całym kontynencie. A cele wyznaczone na koniec tej dekady są bardzo ambitne, szczególnie gdy chodzi o produkcję i pozyskanie zielonego wodoru, zaś przez wielu ekspertów uznawane są za nierealistyczne. Także niedawny raport Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) okazał się druzgocący dla unijnych planów. Ostrzega, że odnawialny wodór jest nadal zbyt drogi dla branż i choć Wspólnota przeznaczyła ponad 20 mld euro na dotacje na zielony wodór, to jednak efekty są słabe.

Choć liczba instalacji elektrolizerów podwoiła się - do 308 MW w 2024 r., to w tym roku wzrost jest nieznaczny i jest ich zbyt mało, by osiągnąć cel na 2030 r. Na dodatek Agencja wyliczyła, że  średni koszt wodoru odnawialnego - około 8 euro /kg jest około czterokrotnie wyższy niż koszt konwencjonalnego wodoru z gazu ziemnego.

Agnieszka Łakoma